Walter Dahn : Fotografien 1983-1985

‘Mülheimer Freiheit was voor mij een knelpunt waar ik doorheen moest’, vertelde Dahn achteraf over zijn beginjaren. Zoiets als een tweede puberteit, met alles wat daarbij hoort: alcohol, lompheid en de symbolische vadermoord als climax. Eind jaren zeventig bevrijdde het collectief zich uit het ouderlijk gezag, in hun geval dat van hun docent Joseph Beuys, tegen wie ze in opstand kwamen door alles waar Beuys voor stond stelselmatig af te breken. Voor Dahn betekende dat zo banaal mogelijke afbeeldingen schilderen, op een manier waarin elke finesse ontbreekt: ruw, hard en bot. De simplistisch ogende wezens kotsen alles uit.
Dahn had als jonge kunstenaar een nauwe band met Nederland. Frans Haks haalde hem samen met kompaan Dokoupil naar Groningen. En in 1982 was het werk van Dahn te zien op de door Rudi Fuchs samengestelde documenta 7 in Kassel. Hij was later vooral bekend van zijn foto’s en actief als docent. bron: metropolism.com/ wikipedia/ Domeniek Ruyters