De verloving van Europa = Europe's Betrothal

Op 6 maart 1995 treedt het Verdrag van Schengen in werking. Douanegebouwen worden gesloten, beambten ontheven van de macht over toelating. En de burger? Hij krijgt grenzeloze mogelijkheden aangereikt, maar weet soms niet meer waar zijn huis staat. Aan de grens toont Europa zijn ware gezicht. Terwijl bondgenoten hun land doorkruisen en zich vestigen waar ze maar willen, tijdelijk dan wel permanent, zoeken de bewoners naar middelen om hun identiteit te bewaken.

In 1996 reis ik langs de grens tussen Portugal en Spanje. In 2018 trek ik opnieuw over deze route. Om de temperatuur op te nemen. Hoe is het met de gezondheid van het Europees contract? Is het verbond tussen de partners, hun verloving, in een hemels of hels huwelijk terecht gekomen? Wacht ons een vechtscheiding of kunnen we straks trots de zilveren bruiloft vieren? Dit project is een onderzoek naar verandering en beweging. Voor de lengte van de grens, over de breedte van het traject en in de diepte van de tijd: ruim twee decennia.
We zijn gewend aan en verwend geraakt door de privileges die ’Brussel’ ons heeft gebracht. De verloving heeft plaats gemaakt voor een verdoving. De Unie kraakt in de ambities van haar Grote Gedachte. Migranten rammelen aan de poorten van de buitengrenzen, burgers praten in tegenzinnen, zijn bang of verontrust. Een bondgenoot is reeds uit het verbond gestapt. De binnenmuren van het Fort zijn neergehaald, maar steeds vaker wensen individuele staten hun grenzen terug, omdat ze zich in hun nationale identiteit gekrenkt voelen. Deze publicatie wil de huiver peilen en wat er over is aan optimisme delen.
bron: grrr-editions.com