Een cirkus van steen : De architectuur van een zeldzaam theater

Een nieuw toneelhuis veranderde in 1994 het Amsterdamse Carré-gebouw van een circustheater in een theatercircus. Het podium werd aangepast aan de Broadway-eisen van deze tijd, maar de negentiende-eeuwse tribune-zaal bleef onaangetast. Max van Rooy onderzocht langs welke weg de architecten Van Rossem en Vuyk in de jaren tachtig van de vorige eeuws het monumentale circus-gebouw aan de Amstel ontwierpen. Vanaf het toneel keek hij door zijn oogharen naar de steil oprijzende, concentrische stoelenrijen en ontwaarde het amfitheater van Epidauros. Met het eindeloze auditorium, de radiaaltrappen en het cirkelvormige orchestra schemert het Griekse oerbeeld door het donkerrood gestoffeerde, Amsterdamse theaterinterieur. Drieëntwintig eeuwen houden Epidauros en Carré van elkaar gescheiden. In die lange tijd hebben bouwkunst en theatercultuur hun eigen geschiedenis geschreven, vaak met elkaars hulp. In de middeleeuwen was het theater als stilleven verbannen naar de muren van het kerkgebouw, de barok dreef de architectuur tot de feestelijkeste scènes.