A box of roses a tree and a plastic chair

Om elke hoek een nieuw avontuur in een niet vertrouwde wereld. Ik dwaal rond in een afgebakend gebied. Het is mijn juttersstrand waar ik met mijn metaaldetector klik. Deze plek kan overal ter wereld zijn maar is dit keer dichtbij huis. Het maakt niet uit, in deze achtertuin kan ik ook verdwalen in heimelijke paradijsjes, het is er gewoon, als je kijkt.

Al struinend word ik meegevoerd door blikken, vluchtige ontmoetingen, aangetrokken door donkere tunneltjes. Altijd is er een vermoeden van een verhaal.

Binnen de door mij gestelde lijnen is “elders” een begrip van alle dag, overal zie je daar sporen van. Ik weet ook hoe het is om van elders te komen en herken de weemoed en heimwee wat dit met zich mee brengt. Dit probeer ik te verbeelden in mijn foto’s.
Bron: selfpublishersunited.com