Levenswerk = Life's work

Margriet Luyten heeft zich in de afgelopen jaren intensief bezig gehouden met wat tijd is, en dan vooral met betrekking tot de mens en zijn lichaam. Zij portretteerde honderdjarigen, volgde het sterfbed van haar eigen moeder, en gaf bestaande doodsportretten van kinderen een nieuwe verschijningsvorm.
#
Met ‘Levenswerk’ heeft zij kunstenaars opgezocht in wat genoemd zou kunnen worden de laatste fase van hun werkzaam leven. Sommigen werken met grote inspanning door, andere lijken die eeuwige scheppingsdrang langzaam maar zeker los te laten. In het kunstenaarschap is het besef van de tijdelijkheid van ons menselijk bestaan niet een eenduidige: sterfelijk als mens, als kunstenaar op zijn minst minder sterfelijk. Het cliché van de eeuwige roem is slechts weinigen gegeven, maar het kunstwerk -dat meest veruitwendigde innerlijk van een mens- maakt kans om na de dood van zijn maker een eigen leven te gaan leiden. Tekst van Margriet kemper.