Beeldend kunstenaar Ulay (geb. Frank Uwe Laysiepen, Solingen, Duitsland, 1943) is een pionier op het gebied van Polaroidfotografie en staat bekend om zijn bijzondere experimenten met deze techniek. Zo ontwikkelde hij de zogenaamde ‘Polagrammen’: levensgrote Polaroids waarvoor hij letterlijk in een groot-formaatcamera stapte. Eén Polaroidwerk van zijn hand is van afmeting zelfs groter dan 2,5 meter.
#
Hij maakte kennis met Polaroid toen hij eind jaren zestig in Amsterdam kwam wonen. Door zijn technische aanleg en kennis werd hij al snel een belangrijk specialist en adviseur. Van de fabrikant kreeg hij bijna onbeperkt filmmateriaal en mocht hij met de nieuwste camera’s werken. Aan het begin van de jaren zeventig begon Ulay een zeer persoonlijk onderzoek naar zijn eigen identiteit in relatie tot, onder andere, sociale conventies en het spanningsveld tussen man en vrouw. De instant-fotografie van Polaroid sloot naadloos aan bij zijn behoefte om zijn performances direct vast te leggen. Hij voerde talloze handelingen uit waarbij hij zich verkleedde of schminkte en die hij onvermoeibaar met de Polaroidcamera vastlegde, meestal in de vorm van series die hij ‘Auto-Polaroids’ noemde.