Bis es Wehtut

Sascha Weidner omschreef zichzelf als een “zich romantisch voortbewegende reiziger" en zijn foto’s als sterk persoonlijk.Het medium van de fotografie was voor hem een manier om de werkelijke wereld te verbinden aan de beelden uit zijn eigen binnenwereld. De reizen die hij maakte als fotograaf leidden tot beeldende essays waarin hij wezenlijke vragen stelde over het menselijk bestaan.

Sascha Weidners canon aan beelden vindt haar basis bij de levensstijl van jongeren, het verhaalt over de waarnemingen, verlangens en visies van hen die hun jeugd beleefden in de tachtiger en negentiger jaren of opgroeiden aan het begin van de 21e eeuw." Een melancholisch perspectief op de wereld, vormde het wezen van Sascha Weidners werk. Terugkerende elementen in zijn werk voeren terug tot Weidners persoonlijke leven. bron: wikipedia.org