Roodlapje. Nooit of toch soms.

Zijn eerste eigen prentenboek was ‘Roodlapje’. Hiermee startte hij naar eigen zeggen zijn zoektocht naar een nieuwe (eigen) beeldtaal. Hij wou afstappen van het klassieke prentenboekenstramien waarbij de tekst naast of los bovenop een illustratie staat. In plaats daarvan integreerde hij tekst en beeld tot één geheel: fotografie, illustratie én typografie vertellen samen en als evenwaardige partners een verhaal. Visueel wilde de illustrator het hoofd van een kind uitbeelden: een wandeltocht doorheen veel kleine kamers, die allemaal heel verschillend zijn. Pas als je alle kamers gezien hebt, besef je de het meisje zich eenzaam voelt.